Dag 1

Dit is de eerste dag.







De dag waarop ik de stad Kuopio voor het eerst met daglicht verlicht zag. Het weer was enigszins bewolkt, maar de zon was er ook. Samen met huisgenoten op stap om de hulp te zoeken die we nodig hadden.

In de stad werden we rondgeleid door een Finse studiegenoot genaamd Aleksi; een alternatieve kerel met een hanekam. Hij gaf ons een korte rondleiding in de stad, inclusief onze academie, waar we volgende week beginnen. Daarnaast hielp hij ons bij de aanschaf van een SIMkaart en een busabbonnement voor de komende 30 dagen. Tussendoor dronken we wat in een bar. Ik heb het idee dat het tijdstop 'halfbier' hier geen onbekende is.
Bij een van de waarschijnlijk vijf verschillende tweede hands winkels in de stad vonden we wat we vooral zochten; een koffiezetapparaat. We zochten en vonden er een. En wat voor een.



Na deze aankoop (naast een messenset, een vol bestekbakje en een kaasrasp) en een eerste ontmoeting met onze stad keerden we met een voldaan gevoel terug naar huis. Daar aangekomen liepen we even langs de supermarkt om de hoek om het nodige en nog iets aan te schaffen. Om vervolgens een lekkere pasta als avondmaal te bereiden en te nuttigen, met een mok yoghurt op het balkon als toetje.







Het regent hier nu, maar de driedubbele ramen staan open om wat frisse lucht door ons appartement te laten waaien. M'n kop koffie staat naast me op me te wachten. Gotta go..

Finland

Ik ben op dit moment sinds 1 dag in Kuopio, Finland, een kleine 400 kilometer ten noorden van Helsinki.
Hier zal ik tot en met december met twee studiegenoten studeren aan de muotoiluakatemia (design academy) waar ik meer zal leren over industrial design en furniture design.

Naast de kennis en ervaringen hoop ik een onvergetelijke tijd te hebben in dit land, ver van mijn vertrouwde leven en thuis. In de rust en woestheid van dit land hoop ik God, en daarin mezelf en de zin van mijn leven, ook meer te ontmoeten en te leren kennen.

Om hierin zelf het voorwerp dat vormgegeven zal worden te zijn.

With grace in your heart

and flowers in your hair..

Aan de orde

ze zijn er weer: mijn zomermaand schema's

Duidelijke taal

Er is een meisje die mij in staat stelt mezelf oom te noemen en dat is mijn prachtige nichtje Nora, de dochter van mijn zus Maartje.



Het is erg leuk haar snel te zien groeien, zowel fysiek als in haar kunnen. Ze is inmiddels ruim 16 maanden oud en leert steeds meer, zoals uit zichzelf staan en lopen. Gezien het feit dat ze in het jaar 2009 opgroeit leert ze ook al typen. Hieronder een weergave van hetgeen ze tegen me zei tijdens een chat:

"KJ , , glFG F l,k KMt;lg\"

Duidelijke taal dus.

Meer dan genoeg

Ik wil graag veel. Soms te veel. Zoals in dit soort berichten op een blog die ik ooit hervatte maar nog niet echt wil vlotten. Daarom dan (waarschijnlijk vanaf) nu maar af en toe wat korts om het voor mezelf, en waarschijnlijk ook voor de enkele bezoekers, behapbaar te maken.

Het einde van mijn vakantie nadert. Werk aan enkele soorot-van-grafische opdrachten namens mijn eigen bedrijf p.art. Er komt nog een website. Met wat dingen die ik maakte, maar ik maak eerst de dingen af die n soort van haast hebben.
Ik ben heerlijk op stap geweest deze zomer; eerst 6 dagen bij mijn ouders in Zwitserland wezen camperen, en daarna nog ruim 2 weken in Spanje. Ik was er nog nooit geweest, en vond het landschap en de natuur erg mooi, meestal.
Veel zon dus, en bergwandelingen, boeken lezen, strandhangen, surfen, stadjes bezoeken, kunst aanschouwen, gelachen, spelletjes, gepraat. Ben nu inmiddels al weer 2 weken thuis, gebruind en wel.
Geniet nu het nog kan van late films met merrin (alsof ik dat door het jaar heen niet doe..).

Hieronder enkele foto's van de zomertrip. Wat een rijkdom om zoiets te kunnen doen..

De eerste vereiste

Sinds ik me heb aangemeld voor de mailinglist van Over the Rhine krijg ik, naast de Twitter-updates, ook zo nu en dan een mooi verhaal met wat ins & outs van deze leuke muzikanten. Dit soort mails blijven meestal een poosje in m'n inbox ronddwalen, totdat ik eens per twee weken toch maar besluit een moment te nemen om dergelijke mails te verwerken. Die momenten van rust geven me vaak een prettige prikkeling en verlichting, om te genieten van iets digitaals wat dichter bij kunst komt dan dat het meestal doet.

In de 'Update letter' van vorige week kwam ik zojuist de onderstande quote tegen uit een kleine uitgave van 'Art and Fear' (alleen de naam al.. niceness) welke ik het meer dan waard vind om hier te delen;

"Uncertainty is the essential, inevitable and all-pervasive companion to your desire to make art. And tolerance for uncertainty is the prerequisite to succeeding."

Voor hen die enige opheldering kunnen gebruiken (wat ik me goed kan voorstellen):
"Onzekerheid is de essentiële, onvermijdelijke en alles-doordringende metgezel van je verlangen om kunst te maken. En tolerantie van onzekerheid is het eerste vereiste van slagen."

Een treffende uitspraak over de onzekerheid en risico's die de vaak onbegrijpelijke overgave aan passie met zich meebrengt. Dit wellicht nooit bevredigbare verlangen naar het kennen van vrijheid en het uiten van de zoekende ziel is iets wat me fascineert.