Duidelijke taal

Er is een meisje die mij in staat stelt mezelf oom te noemen en dat is mijn prachtige nichtje Nora, de dochter van mijn zus Maartje.



Het is erg leuk haar snel te zien groeien, zowel fysiek als in haar kunnen. Ze is inmiddels ruim 16 maanden oud en leert steeds meer, zoals uit zichzelf staan en lopen. Gezien het feit dat ze in het jaar 2009 opgroeit leert ze ook al typen. Hieronder een weergave van hetgeen ze tegen me zei tijdens een chat:

"KJ , , glFG F l,k KMt;lg\"

Duidelijke taal dus.

Meer dan genoeg

Ik wil graag veel. Soms te veel. Zoals in dit soort berichten op een blog die ik ooit hervatte maar nog niet echt wil vlotten. Daarom dan (waarschijnlijk vanaf) nu maar af en toe wat korts om het voor mezelf, en waarschijnlijk ook voor de enkele bezoekers, behapbaar te maken. Mijn liefste, judith, vind het altijd leuk om hier af en toe wat te kunnen lezen, dus ook voor jou juu, nu even iets.

Het einde van mijn vakantie nadert. Werk aan enkele soorot-van-grafische opdrachten namens mijn eigen bedrijf p.art. Er komt nog een website. Met wat dingen die ik maakte, maar ik maak eerst de dingen af die n soort van haast hebben.
Ik ben heerlijk met Juu op stap geweest deze zomer; eerst 6 dagen bij mijn ouders in Zwitserland wezen camperen, en daarna nog ruim 2 weken bij haar ouders in Spanje. Ik was er nog nooit geweest, en vond het landschap en de natuur erg mooi, meestal.
Veel zon dus, en bergwandelingen, boeken lezen, strandhangen, surfen, stadjes bezoeken, kunst aanschouwen, gelachen, spelletjes, gepraat. Ben nu inmiddels al weer 2 weken thuis, gebruind en wel.
Geniet nu het nog kan van late films met merrin (alsof ik dat door het jaar heen niet doe..).

Hieronder enkele foto's van onze zomertrip. Wat een rijkdom om zoiets te kunnen doen..

De eerste vereiste

Sinds ik me heb aangemeld voor de mailinglist van Over the Rhine krijg ik, naast de Twitter-updates, ook zo nu en dan een mooi verhaal met wat ins & outs van deze leuke muzikanten. Dit soort mails blijven meestal een poosje in m'n inbox ronddwalen, totdat ik eens per twee weken toch maar besluit een moment te nemen om dergelijke mails te verwerken. Die momenten van rust geven me vaak een prettige prikkeling en verlichting, om te genieten van iets digitaals wat dichter bij kunst komt dan dat het meestal doet.

In de 'Update letter' van vorige week kwam ik zojuist de onderstande quote tegen uit een kleine uitgave van 'Art and Fear' (alleen de naam al.. niceness) welke ik het meer dan waard vind om hier te delen;

"Uncertainty is the essential, inevitable and all-pervasive companion to your desire to make art. And tolerance for uncertainty is the prerequisite to succeeding."

Voor hen die enige opheldering kunnen gebruiken (wat ik me goed kan voorstellen):
"Onzekerheid is de essentiële, onvermijdelijke en alles-doordringende metgezel van je verlangen om kunst te maken. En tolerantie van onzekerheid is het eerste vereiste van slagen."

Een treffende uitspraak over de onzekerheid en risico's die de vaak onbegrijpelijke overgave aan passie met zich meebrengt. Dit wellicht nooit bevredigbare verlangen naar het kennen van vrijheid en het uiten van de zoekende ziel is iets wat me fascineert.

Een maand, een mand

Afgelopen dinsdag waren Judith en ik voor 'n maand samen, dus dit moest natuurlijk even gevierd worden..! Dit hebben we gisteren gedaan.
Nadat een ander idee in het water gevallen was (/werd geduwd), zijn we voor een beter plan (plan B) gegaan, namelijk; picknicken bij de Rijn!

Een voordeel van het hebben van een vriendin uit Renkum, is dat de kans dat je vaker in de buurt bent van deze welbekende rivier een aanzienlijk stuk groter wordt.

Zo gezegd zo gedaan.
We zijn op de fiets gestapt om bij de plaatselijke supermarkt diverse versnaperingen in te kopen die ons die middag zouden doen watertanden. Eenmaal weer thuis aangekomen op de Ketsheuvel (huize Kuiken) hebben we Judy's picknickmand gepakt om na een lekkere zomerse wandelingen een rustig afgelegen plekje te vinden aan de oever van de Neder-Rijn.

Hieronder enkele beelden van deze prachtige voorzomerse lente-picknick, met een bezeten kleed, fijne muziek, een warme zon, een lekker windje en een eigenzinnig lieve vrouw. HEERlijk.

Het was een mooie en leuke viering van onze eerste maand als vriend en vriendin.

Om maar meteen dé handleiding ('Ken Het Leven') te quoten:
“Laat de verrukking van het jong- zijn u er niet toe verleiden uw Schepper te vergeten. Eer Hem in uw jeugd, voordat de moeilijke jaren aanbreken waarin u niet meer met volle teugen van het leven geniet.”
Prediker 12: 1


de mand


het doek


verleiding :)


nice strawberries


lekkere waldkornbollen met pesto


daar zit ie dan


the chickie & the monkey






nice setting




kisses..


sunshine


genieten

The monkey & the chickie

Voor hen die hier nog niet van op de hoogte waren:
Na anderhalf jaar van ontzettende momenten ben ik zover gekomen om Judith Kuiken te vragen om verder met mij te gaan dan dat we tot nu toe gingen.
Bij 'n goede wandeling bij de rijn heeft ze hier mee ingestemd en dus horen wij vanaf zaterdag 14 maart bij elkaar..


Hier is een klein deel van haar schoonheid te zien.

Brokenness

"Our life is full of brokenness - broken relationships, broken promises, broken expectations. How can we live with that brokenness without becoming bitter and resentful except by returning again and again to God's faithful presence in our lives."

Henri Nouwen

Pepsi Refresh Anthem

Bobsjebob